ارام باش تکرار امروز ها  را داریم تکرار یک اهنگ تکراری و فرراموش شدن در جلان اندیشه ی تابناک .. طعم تنهایی را مزمزه کن تا در تن اخرین مرد بی پناه زیر هزاران اوار شکسته ارام باشی .. باید شکنجه گر را ستد باید ترا ستود ... من همانن اندیشه درخشان در تاریکی ابدیت هستم که ارام ارام به بدنبال تحسین هزاران ابر بر خییسته که ماه را پوشانده اند ... دارم خود را در توک های فوران زده ی با انوار میبایم ... به شرمساری های رفته در خیالات و اوار زخم هایی رو تنم ... تو اینک در جولانگاه اندیشه من میچرخی وتمام زد بودن هایت من را که اسیر خود است می رنجاند ... میرنجم به بهای ایینی که من وتورادرحلقوم ها پایبند پایبندی ها کرده است ... میروم تنها باز سراغ افقی که مردی تنها را بیابمکه دارد ب تماشای شهر یننشید و ترا جستجو کند...